سیالات حفاری معمولی، به جز محلول های خالص فرموله شده با نمک، مایعات (سیالات حفاری بدون جامد) هستند و بقیه اساساً کلوئیدهای مبتنی بر آب/روغن (سیالات حفاری مبتنی بر آب/روغن) هستند که با افزودن داروهای خاصی تهیه می شوند. مایع حفاری بدون جامد بسیار گران است و مخلوط کردن آن آسان نیست، بنابراین معمولاً از آن استفاده نمی شود. اگرچه سیال حفاری مبتنی بر نفت خوب است، اما گران است (به قیمت 100 متر مکعب گازوئیل/روغن سفید فکر کنید) و به راحتی باعث آلودگی و آتش سوزی می شود و فقط برای مصارف خاص استفاده می شود.
سیال حفاری مبتنی بر آب رایج ترین است، می تواند چگالی سیال حفاری را افزایش دهد، چاه های گاز از سنگ آهک (کربنات کلسیم) استفاده می کنند، چاه های نفت از باریت (سولفات باریم) استفاده می کنند. در اینجا میخواهم بگویم که چگالی طراحی سیال حفاری به طور کلی تا آنجا که ممکن است با فرض برآوردن الزامات چاله (بدون ریزش یا فوران) کاهش مییابد.
خطرات چگالی بالای سیال حفاری عبارتند از:
1. سنگ آهک و باریت بیش از حد کانال های نفت و گاز را مسدود کرده و به لایه های نفت و گاز آسیب می رساند. در صنعت حفاری نمونه های زیادی وجود دارد که چاه حفر می شود و نفت تولید نمی شود.
2. مشاهده موثر نفت و گاز پایین چاله در حین حفاری غیرممکن است و در نتیجه امکان یافتن لایه های نفت و گاز وجود ندارد.
3. کاهش سرعت حفاری. از آنجایی که چگالی سیال حفاری زیاد است، فشار ستون هیدرواستاتیک زیاد است و اثر تراکم روی سازند بیشتر است و در نتیجه سنگ سازندی (نسبتا) متراکم تر ایجاد می شود که به راحتی شکسته نمی شود.
4. نشتی چاه رخ می دهد.
در صورت نیاز به محصول باریت و پودر آهن، لطفا با Millennium Energy (MECO) تماس بگیرید.
md@millenniumenergyco.com
