در مقایسه با سیالات حفاری مبتنی بر آب، سیالات حفاری مبتنی بر نفت دارای مزایای زیادی مانند مقاومت در برابر دمای بالا، مقاومت در برابر نفوذ نمک و کلسیم، پایداری چاه، روانکاری خوب و آسیب کمتر به لایههای نفت و گاز هستند. این وسیله مهمی برای چاه های عمیق با درجه حرارت بالا، چاه های جهت دار با شیب بالا، چاه های افقی و سازندهای مختلف پیچیده است و همچنین می تواند به طور گسترده به عنوان مایع رفع انسداد، مایع تکمیل سوراخ، مایع کار و سیال محرک قلب استفاده شود. با این حال، هزینه تهیه آن بسیار بالاتر از سیال حفاری مبتنی بر آب است و استفاده از آن اغلب تأثیر جدی بر محیط زیست محیطی نزدیک محل چاه دارد و در مقایسه با استفاده از سیال حفاری مبتنی بر آب، ROP به طور کلی است. پایین تر کاستی های فوق به شدت محبوبیت و کاربرد سیالات حفاری مبتنی بر نفت را محدود می کند. به منظور افزایش سرعت حفاری، سیال حفاری امولسیونی آب در روغن کم کلوئید از اواسط قرن گذشته به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور حفاظت از محیط زیست و رفع نیازهای حفاری دریایی، از اوایل دهه 1980، استفاده از سیالات حفاری امولسیون شده آب در روغن با سمیت کم با روغن معدنی به عنوان روغن پایه به تدریج ترویج شد. در حال حاضر، تمام سیالات حفاری مبتنی بر نفت به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند، بنابراین آنچه معمولاً به آن اشاره می شود عمدتاً به سیالات حفاری امولسیون شده آب در روغن با روغن دیزل یا روغن معدنی کم سم (روغن سفید) به عنوان فاز پیوسته اشاره دارد.
